Mamy dobrą wiadomość - zakończyły się najważniejsze prace konserwatorsko-budowlane fortu ziemnego i pomnika - mauzoleum poległych w bitwie pod Ostrołęką 26 maja 1831 roku.
Jeszcze lepsza wiadomość jest taka, że dyrekcja odebrała klucze do budynku, a także ma za sobą większość odbiorów.

Budynek został dopuszczony do użytkowania przez sanepid oraz straż pożarną. Muzeum czeka jeszcze na wydanie zgody przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, ale jak zapewnia Maria Samsel, dyrektor Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce to kwestia kilku, do kilkunastu dni.

Efekty pracy nad zabytkiem widoczne są już także nocą. Pomnik został oświetlony i to nie w przypadkowy sposób.
- Iluminacja świetlna projektowana była przez specjalistę - przyznaje Maria Samsel. - Przede wszystkim skupiliśmy się na tym, aby oświetlenie wzmacniało piękno pomnika, a jednocześnie nie zniekształcało bryły.

Dyrekcja muzeum nadzorująca projekt nie próżnuje. Tuż po zakończeniu prac konserwatorsko-budowlanych ruszył ostatni etap - wyposażenie wnętrza budynku, czyli prace związane z montażem sprzętu oraz wystaw. Te prace powinny zakończyć się dość szybko.

Jak zdradza nam Maria Samsel, obiekt udostępniony będzie dla zwiedzających już na początku kwietnia.

(żródło  M-O)

W dniu 20 października zakończył się proces certyfikacji punktów informacji turystycznej w województwie mazowieckim. Decyzją Krajowej Komisji Certyfikacyjnej działającej przy Polskiej Organizacji Turystycznej

Kurpiowskie Centrum Informacji Turystycznej w Ostrołęce

Ul. Bogusławskiego 18,07-410 Ostrołęka

Otrzymało kategorię :

**

Uroczyste wręczenie certyfikatów obyło się w dniu 16 listopada w Business Centre Club w Warszawie, podczas V Sejmiku Turystycznego Województwa Mazowieckiego, certyfikat odebrał prezes Kurpiowskiej Organizacji Turystycznej  Andrzej Bis .

W ramach zajęć obejmujących problematykę usług ekoturystycznych przewidziano następujące kierunki zajęć:

1. Birdwatching – czyli podglądanie ptaków jako hobby i formę profesjonalnych usług turystycznych

2. Eksploracje siedlisk – wykorzystanie walorów różnych typów krajobrazów przyrodniczych z uwzględnieniem pór roku i stopnia przygotowania uczestników /kondycja, wiek/

3. Ścieżki przyrodniczo – edukacyjne i inne formy prezentacji walorów przyrodniczych obszaru ZPP

4. Foto safari – bezkrwawe łowy. Różne formy kontaktu ze zwierzętami i ich naturalnym środowiskiem (fotografowanie, filmowanie i nagrywanie głosów dzikich zwierząt).

 Ad 1) Birdwatching

Birdwatching (oglądanie ptaków), jest jedną z najpopularniejszych na świecie form kontaktu z dzikimi zwierzętami. Środowiska ludzi uprawiających birdwatching na świecie liczą kilkadziesiąt mln. uczestników. W Europie największe organizacje zrzeszające miłośników ptaków są w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji i krajach Skandynawskich. W Polsce jest to stosunkowo niewielka grupa uczestników birdwatchingu, ale stale rosnąca.

Birdwatching można uprawiać cały rok. Najkorzystniejszy okres dla birdwatchingu to:

I – II – okresy godowe ptaków drapieżnych: krukowatych, orłowatych, sów, 

III – IV – przyloty większości gatunków w tym: bocianów, gęsi, żurawi i wróblowatych,

V – VII – okresy lęgowe wszystkich gatunków,

VIII – X – okres odlotów

Stosunkowo najmniej atrakcyjny jest IV kwartał każdego roku. Najkorzystniejszy: II i III kwartał każdego roku.

Ad 2) Eksploracje siedlisk

Ten segment szkoleń przewiduje zapoznanie uczestników z najbardziej charakterystycznymi typami siedlisk przyrodniczych znajdujących się na obszarach ich aktywności turystycznej, z uwzględnieniem potrzeb związanych z organizacją różnych form turystyki specjalistycznej oraz krajoznawczej.

Ad 3) Ścieżki przyrodniczo – edukacyjne

W tym segmencie zajęć skupimy się głównie na  formach prezentacji zasobów przyrodniczych służących i wspomagających projekty ekoturystyczne.

Zajęcia przewidują poznanie metod i form przygotowania materiałów publicystycznych (map, przewodników, ulotek, itp.), projektowania ścieżek i tras krajoznawczo-turystycznych, przygotowania różnych kategorii zasobów przyrodniczych na przyjęcie turystów oraz wiedzę o funkcjonowaniu obiektów edukacyjnych i promocyjnych.

Ad 4)  Foto-safari – bezkrwawe łowy

W tej części szkolenia projekt przewiduje formy edukacyjne:

Wykorzystując warunki zimowe uczestnicy poznają możliwości obserwacji wybranych gatunków zwierząt i ich śladów bytowania (głównie jeleniowatych i niektórych drapieżników).

Zajęcia dotyczyć będą rozpoznawania śladów i sposobów tropienia. Całość połączona będzie z praktycznymi zajęciami ze sprzętem fotograficznym i filmowym.

·         Definicja turystyki i przedstawienie podstawowych pojęć związanych z turystyką wiejską

·         Związek rozwoju gospodarstw agroturystycznych z rozwojem gminy

·         Wprowadzenie do ustawy o usługach turystycznych

·         Minimalne wymagania co do wyposażenia dla innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie

·         Typy zakwaterowania wiejskiej bazy noclegowej

·         pokoje gościnne

·         pokoje grupowe

·         samodzielne jednostki mieszkaniowe

·         przyzagrodowe pola biwakowe

               Przygotowanie kwatery – wymogi formalne i praktyczne wskazówki

·         Ile kosztuje przygotowanie jednego pokoju i łazienki?

·         Elementy biznes planu

·         Analiza SWOT przedsięwzięcia

·         obowiązki podatkowe (dochodowy, VAT, podatek od nieruchomości)

·         rejestracja w kartotece gminy obiektów turystycznych „INNE”

·         obowiązek meldunkowy

·         opłata miejscowa

               Przygotowanie kwaterodawcy

·         Cechy osobowe dobrego przedsiębiorcy

·         Gospodarowanie czasem

·         Organizacja pracy własnej i rodziny

·         Umiejętność rozwiązywania sytuacji konfliktowych w gospodarstwie agroturystycznym

·         Etyka zawodowa

·         Elementy komunikowania się – ważny aspekt pracy zespołowej i gwarancja sukcesu  przedsięwzięcia

·         Umiejętność organizowania turystom czasu wolnego w plenerze i pod dachem

Zagadnienia w ramach szkolenia „Współpraca sieciowa”

1.       Charakterystyka ruchu turystycznego w Polce i na świecie – krótkie wprowadzenie

2.       Krainy turystyczne Podlasia – wspólne tworzenie marki i nawiązywanie współpracy w tworzeniu oferty produktowo-usługowej

3.       Produkt turystyczny – definicje, najważniejsze cechy i walory, strategia i procedury tworzenia produktów turystycznych

4.       Rozwój produktów turystycznych w Polsce północno-wschodniej w kontekście turystyki aktywnej

5.       Współpraca podmiotów zaangażowanych w obsługę ruchu turystycznego – wzorce i możliwości współpracy między sektorowej, partnerstwo publiczno-prywatne, najlepsze praktyki w zakresie wspólnych projektów

6.       Współpraca w zakresie promocji i sprzedaży produktów turystycznych w ramach sieci

7.       Uwarunkowania prawne i organizacyjne we współpracy sieciowej w turystyce

8.       Zarządzanie projektem w branży turystycznej

9.       Źródła finansowania w branży turystycznej – możliwości pozyskania środków na rozwój działalności w branży turystycznej